شهرزادنیوز: روز یکشنبه 30 مه (9 خرداد 88) انتخابات ریاست جمهوری در کلمبیا برگزار شد. در حالی که رئیس جمهور دور قبل، آلوارو اوریبه ولِز، تلاش داشت تا با برگزاری رفراندوم، قانون اساسی را تغییر داده و مدت ریاست جمهوری خود را تمدید کند، دادگاه قانون اساسی با رای خود مانع از این کار شد. اوریبه ولز به عنوان کاندیدای حزب لیبرال در سال 2002 به قدرت رسید. در سال 2006 وی توانست با تغییر قانون اساسی یک بار دیگر روی کار بیاید. این تغییر انتخاب مجدد وی را فقط برای یک دورهی دیگر ممکن ساخت. اوریبه که از خانوادهی زمینداران بزرگ کلمبیا است، از متحدان نزدیک آمریکا در منطقه به شمار میرود. از 50 سال پیش در کلمبیا که قدیمیترین کشور "دموکراتیک" آمریکای لاتین است، جنگ داخلی بین ارتش، نیروهای چپگرا و قاچاقچیان مواد مخدر جریان دارد. طی این سال ها علاوه بر صدها هزار نفر کشته، 24 هزار نفر طبق آمار دولتی و 50 هزار نفر بر اساس آمار سازمانهای حقوق بشر ناپدید شدهاند. اوریبه ولز یکی از بزرگترین دستاوردهای خود در دوران ریاست جمهوریاش را مبارزه با سازمان چریکی و چپگرای "فارک" میداند.
مطلب زیر خلاصهی ترجمه از گزارشی است که در کانال یک تلویزیون آلمان در روز یکشنبهی گذشته پخش شد.
سرگذشتهایی هستند که بیرحمیشان به سختی قابل تحمل است. در قبرستان "والدوپار" مادری به نام دوریس کانتیلو جسد پسرش را به خاک میسپارد. آندرس (17 ساله) روز 12 آوریل 2008 ناپدید شد. فردای آن روز جسدش را پیدا کردند. ارتش کلمبیا اعلام کرد که آندرس در یک درگیری به ضرب گلوله کشته شده و یکی از چریکهای چپگرا بوده است.
این تنها مورد نیست. هزاران مورد این چنینی وجود دارند. سربازان کلمبیایی جوانان بیگناه را به قتل میرسانند تا "مزایا" دریافت کنند و درجه بگیرند.
دوریس کانتیلو، مادر آندرس میگوید: برای ما مادران خیلی سخت است. دولت به داد ما نمیرسد، چون خودش مسبب این قتلها است.
این قربانیان در کلمبیا به "کشتهشدگان اشتباهی" معروف شدهاند.
دوریس کانتیلو برای همیشه پسرش را از دست داد، آن هم به دلیل قتل وی توسط سربازان ارتش کشورش. آندرس هنوز به مدرسه میرفت و با چریکها هیچ ارتباطی نداشت. یکی از همسایهها آندرس را لو داده بود تا جایزهای را که دولت برای لو دادن چریکها تعیین کرده، تصاحب کند: 1300 یورو. دولت کلمبیا برای مرده یا زندهی هر چریک، این جایزه را تعیین کرده است.
سخنگوی یکی از سازمانهای حقوق بشر با اشاره به سیستماتیک بودن چنین سیاستی از سوی دولت، در این رابطه میگوید: به هنگام کودتای پینوشه دو هزار نفر به قتل رسیدند، اما در هشت سال گذشته در کلمبیا سه هزار نفر به این طریق جان خود را از دست دادند و این یک فاجعه است.
ارتش در این مورد اطلاعاتی نمیدهد و تا کنون سربازان انگشت شماری به جرم قتل افراد بیگناه محاکمه شدهاند. اگرچه مقصران واقعی که صاحبان قدرت سیاسی در کلمبیا هستند، باید به پای میز محاکمه کشیده شوند.
داغ عظیمی بر دل دوریس و دیگر مادران عزادار گذارده شده است. دوریس میگوید: من خواهان عدالت هستم. پسر من سزاوار چنین سرنوشتی نبود.
