کسانی که بخواهند نظام کاستی را زیر پا بگذارند، به شدت مجازات می‌شوند. در مورد اخیری در روستایی در هاریانا، یک دختر دالیت 18 ساله و پدرش توسط مردی از کاست برتر "جات" به دنبال دعوایی بر سر یک سگ، زنده زنده سوزانده شدند. تعداد زاد و ولد نوزادان دختر کنترل می‌شود، چون با کسب حق مالکیت به خطری تبدیل شده‌اند.

شهرزادنیوز: چند هفته است که داستان قتل مخوفی در رسانه‌های هند انعکاس یافته است. نیروپاما پاتاک، 22 ساله، یک روزنامه‌نگار ساکن دهلی نو، توسط مادرش به قتل رسید. جرم‌اش؟ او می‌خواست با همکار خبرنگاری ازدواج کند که به کاست پایین‌تری تعلق داشت و از وی حامله بود. نیروپاما به خانه‌اش سفر کرده بود تا آخرین تلاش‌اش را برای جلب رضایت خانواده‌اش بکند؛ او به دوست پسرش نوشت که در حمام خانه زندانی شده است. در 29 آوریل جسدش پیدا شد. خانواده مدعی شد که نیروپاما خودش را کشته است و علیه دوست پسرش به اتهام تجاوز و تشویق به خودکشی شکایت کرد. اما زمانی که نتیجه کالبدشکافی نشان داد که او بر اثر خفگی مرده است، پلیس قاتل وی، سودا پاتاک، یعنی مادرش را دستگیر کرد.

 این پرونده اکنون قرار است به دادگاهی برود تا ادعاهای ضد و نقیض موجود در آن بررسی شود. در این میان، موضوع قتل‌های ناموسی به بحثی عمومی تبدیل شده است. اگر چه برای خوانندگان غربی این کلمه بیش‌تر دوران حکومت طالبان در افغانستان را تداعی می‌کند تا هندوستان قرن بیست و یکم را، اما قتل‌های ناموسی در روستاهای شمال و شمال غربی این کشور امریست بسیار متداول؛ در این مناطق کسانی که مرزهای کاست‌ها را زیر پا بگذارند، اغلب با زندگی خود بهای آن را می پردازند. اغلب این گونه موارد در صفحات درونی روزنامه‌ها درج می‌شوند، اما نیروپاما - در منطقه شهرنشین، تحصیل‌کرده طبقه متوسط - به صفحه اول راه یافته است.

به گفته فعالین، ده‌ها نفر، مرد و زن، سالانه به دلایل "ناموسی" کشته می‌شوند، و قربانی سیستم شدیداً بسته کاستی می‌گردند که موقعیت اجتماعی افراد را در کاستی که در آن به دنیا آمده‌اند، تعیین می‌کند. اکثریت این قتل‌ها در استان‌های کشاورزی پنجاب، هاریانا، اوتار پرادش و راجستان اتفاق می‌افتند که زمین‌داران و کاست‌ها دست در دست یکدیگر دارند و فرهنگ ناموسی را با حفظ کاست و هیرارشی جنسیتی مستحکم نگاه می‌دارند. رانبیر سینگ، جامعه‌شناس اهل هاریانا و در حال حاضر مشاور انستیتوی توسعه روستایی هاریانا، می‌گوید: "کاست برتر از حق مالکیت و قدرت خود در جامعه، با خشونت حفاظت می‌کند. آن‌ها می‌توانند جوانان تحصیل‌کرده اما بیکار و اغلب مجردی را بسیج کنند که همه حاضرند برای حفظ حرمت خود تا پایان بجنگند.

کسانی که بخواهند نظام کاستی را زیر پا بگذارند، به شدت مجازات می‌شوند. در مورد اخیری در روستایی در هاریانا، یک دختر دالیت 18 ساله و پدرش توسط مردی از کاست برتر "جات" به دنبال دعوایی بر سر یک سگ، زنده زنده سوزانده شدند. تعداد زاد و ولد نوزادان دختر کنترل می‌شود، چون با کسب حق مالکیت به خطری تبدیل شده‌اند. تعجب‌آور نیست که هاریانا، یکی از ثروتمندترین استان‌ها و با اقتصادی عمدتا کشاورزی، یکی از بالاترین نرخ‌ها را در سقط جنین دختر دارد، عملی که ترکیب جمعیتی را چنان تغییر داده است که در برابر هر 1000 مرد، 861 زن وجود دارد. پسران جوان مجبور می‌شوند همسران خود را از استان‌های دیگر خریداری کنند. در آن‌جا آمار قتل ناموسی نیز بسیار اسف‌بار است: گروه‌های موسوم به "خاپ" دادگاه‌های "کانگارو"* را اداره می‌کنند که همواره دستورات فتوا مانندی علیه کسانی صادر می‌کنند که از مرزهای کاستی تخطی کرده‌اند.

این وضعیت با مدرنیته وخیم‌تر می‌شود، زیرا جوانان هر چه بیش‌تری ترجیح می‌دهند به جای رعایت منافع خانواده یا کاست، به خاطر عشق ازدواج کنند. خاپ‌ها به شدت مخالف ازدواج بین زنان کاست‌های پاک و مردان کاست‌های نجس یا کسانی هستند که تبار خالصی ندارند. خودِ خاپ که مدت‌ها یک قدرت محلی برای زمین‌داران کاست جات بودند، بر اثر تغییرات اقتصادی، دمکراسی و جا به جایی جمعیت، هر چه بیش‌تر امری نابه هنگام می‌شوند - به نظر کارشناسان، این تلاش‌های وحشیانه برای حفظ حقوق انحصاری‌شان است. پرم چاودری، از اعضای "شورای تحقیقات تاریخی" واقع در دهلی نو، می‌گوید: "به خاطر موقعیت رو به انحطاط‌شان، آن‌ها می‌کوشند با اعمال قوانین خودسرانه‌ به حیات خود ادامه دهند."

یک ماه پیش از مرگ نیروپاما، دادگاهی در هاریانا پنج نفر را به خاطر قتل یک زوج از اهالی روستا محکوم کرده بود. ریش‌سفیدان روستا نظر داده بودند که "گوترا" و خواهر و برادر هستند. مانوی بانوالا، 23 ساله و بابلی، 19 ساله، از روستای کاروران در هاریانا، برخلاف نظر خانواده‌هایشان در 7 آوریل 2007 ازدواج کرده بودند. با فتوای خاپ، روستا علیه خانواده بانوالا شورید و زوج جوان مجبور شدند به شهر همسایه بگریزند. آنها دو ماه بعد به دستور خاپ به قتل رسیدند. تحقیقات پلیس روشن کرد که پلیس که باید از جان این زوج حفاظت می‌کرد، با دادن اطلاعات به قاتلین کمک کرده بود. هنگامی که رأی دادگاه صادر شد، خاپ‌ها تظاهراتی راه انداخته و از دولت خواستند قانونی تصویب کند که ازدواج میان "گوترا" ممنوع گردد.

در کمال حیرت، سیاستمداران برجسته حزب کنگره حاکم و اپوزیسیون به حمایت از خواست خاپ‌ها برخاستند. زمان کمی به انتخابات مانده بود و این سیاستمداران تشخیص داده بودند که با حمایت از این خواسته، رأی خواهند آورد. حتا زمانی که پرونده نیروپاما موضوع داغ روز بود، دولت اعلام کرد که برای کسب آمار دقیق کاست‌ها، و ظاهراً برای اجرای مناسب برنامه‌های یاری‌رسان به کاست‌های پایین، در سرشماری باید داده‌های مربوط به کاست‌ها هم جمع آوری شوند. اما امخالفان زیادی بودند که اعتقاد داشتند این کار فقط یک فرهنگ سیاسی را جاودانه می‌کند که مبتنی بر جدایی کاست‌هاست. آمولیا گانگولی، از تحلیل‌گران، می‌گوید: "سیاستمداران از روی فرصت‌طلبی، کاست را به ابزاری برای بسیج سیاسی تبدیل می‌کنند. رشد نفوذ خاپ‌ها و قتل زوج‌های بی‌نوا نشان می‌دهد که این کار چقدر می‌تواند خطرناک باشد."

زیرنویس:

* دادگاه کانگارو: این عبارت برای توصیف روندهای قضایی به کار می‌رود که به بهانه مصلحت، برخی حقوق معمول در روندهای قضایی را نادیده می‌گیرد، مانند حق احضار شاهد، یا حق تحقیقات، یا دفاع از خود و....

توضیح شهرزادنیوز: مقاله فوق در تایم درج شده است.